سکوت....

حرفهایم را قورت میدهم تا باز با سکوت انس گیرم و تا نهایت خاموشی روم

دیگر چه سود وقتی تو حرفهایم را نمیفهمی

دیگر بهانه ای برای صحبت ندارم

من در سکوت با دلم تو را نشانه میگیرم با تو حرف میزنم اما باز مزاحمام چشمهای خسته ام بیدار میشوند و گونه کویریم را خیس میکنند

در میان جمع نشسته ام ..... اما .......

تمام وجودم از تو میگوید و اینجاست که افکارم همه از حضور توست و سکوت مرا میگیرد

تا جایی که حتی اعتراض دیگران اهمیتی ندارند.....